6/9. Eerst de druppels en dan de volle uitstorting

Eerst de druppels en dan de volle uitstorting

Een ander feit over de late regen, dat niet gemakkelijk begrepen wordt, is dat het in twee stappen tot ons komt. Eerst de druppelen ter voorbereiding op het ontvangen van de volle uitstorting. Dit twee-stappen-proces kunnen we zien in Openbaring 18, waar we lezen over de vierde engel, die de aarde verlicht met zijn heerlijkheid (Vers 1-3). Maar deze engel wordt gevolgd door een “andere stem” die de mededeling dat Babylon is gevallen opvolgt met een roep om uit haar te komen (vers 4-24).

Dit twee-stappen-proces in het geven van de late regen, kunnen we ook zien in de geschiedenis van vroege regen tijdens Pinksteren. Na Zijn opstanding, blies Christus de Heilige Geest op Zijn discipelen:

21 “Jezus dan zeide wederom tot hen: Vrede zij ulieden, gelijkerwijs Mij de Vader gezonden heeft, zende Ik ook ulieden. 22 En als Hij dit gezegd had, blies Hij op hen, en zeide tot hen: Ontvangt den Heiligen Geest.” (Johannes 20:21-22)

De Geest der Profetie zegt dat dit was als een paar druppels voor de uitstorting met Pinksteren:

De daad van Christus in het blazen van Zijn Heilige Geest op Zijn discipelen en hun Zijn vrede te geven, was als een paar druppelen voor de rijke uitstorting gegeven op de Pinksterdag.” (3 SP, 244.1)

Dit “druppelen” van de Geest bracht de discipelen tot een ervaring. Deze ervaring is beschreven in het eerste hoofdstuk van het boek Handelingen:

12 “Toen keerden zij wederom naar Jeruzalem, van den berg, die genaamd wordt de Olijfberg, welke is nabij Jeruzalem, liggende van daar een sabbatsreize. 13 En als zij ingekomen waren, gingen zij op in de opperzaal, waar zij bleven, namelijk Petrus en Jakobus, en Johannes en Andreas, Filippus en Thomas, Bartholomeus en Mattheus, Jakobus, de zoon van Alfeus, en Simon Zelotes, en Judas, de broeder van Jakobus. 14 Deze allen waren eendrachtelijk volhardende in het bidden en smeken, met de vrouwen, en Maria, de moeder van Jezus, en met Zijn broederen. 15 En in dezelve dagen stond Petrus op in het midden der discipelen, en sprak (er was nu een schare bijeen van omtrent honderd en twintig personen): 16 Mannen broeders, deze Schrift moest vervuld worden, welke de Heilige Geest door den mond Davids voorzegd heeft van Judas, die de leidsman geweest is dergenen, die Jezus vingen; “ (Handeling 1:12-16)

De discipelen waren “eendrachtelijk volhardende in het bidden en smeken”. De eens verdeelde groep, lijdende onder twist en jaloezie werd verenigd. Ze werden tot gebed en het studeren van profetie gebracht(Handelingen 1:16). Hun studies van de profetieën over Christus bevestigden hun geloof en zo werden ze voorbereid om de volle uitstorting van de Geest te ontvangen, die op de Pinksterdag kwam:

1 “En als de dag van het Pinksterfeest vervuld werd, waren zij allen eendrachtelijk bijeen. 2 En er geschiedde haastelijk uit den hemel een geluid, gelijk als van een geweldigen, gedreven wind, en vervulde het gehele huis, waar zij zaten. 3 En van hen werden gezien verdeelde tongen als van vuur, en het zat op een iegelijk van hen. 4 En zij werden allen vervuld met den Heiligen Geest, en begonnen te spreken met andere talen, zoals de Geest hun gaf uit te spreken.” (Handelingen 2:1-4)

Dus de late regen komt in twee delen. Dit is belangrijk om te begrijpen, want veel Zevende-dags Adventisten wachten op de late regen die gegeven wordt bij het ingaan van de nationale Zondagswet. Zij weten niet dat hij “in mate” gegeven wordt, vlak voor die gebeurtenis. En dit “druppelen” moet ontvangen worden om voorbereid te zijn voor het ontvangen van de volle uitstorting. Men wacht tot de Zondagswet om een werk te beginnen, dat ze nu al zouden moeten hebben begonnen. Daardoor zullen ze onvoorbereid worden gevonden in de laatste crisis en het merkteken van het beest ontvangen.